De derde MTX-kuur zit erop en het bikkelen is weer begonnen....
Aanvankelijk ging het allemaal best goed. Ilja en Mink kwamen langs en helemaal gezellig natuurlijk (verslag volgt nog!). Tijmen was wel heel moe.
Op vrijdag begon Tijmen voor het eerst over te geven. Natuurlijk was zijn eetlust weg. Sindsdien heeft hij nog een enkel hapje van iets gegeten, maar echt op een hand te tellen. Drinken deed ie ook niet meer. Alles kwam er gelijk weer uit.
Zaterdagavond mocht hij in principe naar huis, maar hij lag als een dweil in bed met lichte koorts en kwalificeerde zich niet. Zijn MTX-spiegel was nog te hoog. (Dwz er zat nog te veel chemo in zijn bloed, wat niet goed is voor zijn lever en nieren). Dus moest hij een dagje langer blijven om via het infuus extra door te spoelen en om wat meer op te knappen en koortsvrij te worden.
Zondag weer niet eten en drinken, echt helemaal niets ging erin. Totdat s' middags de dokter langs kwam en zei dat hij naar huis mocht als hij een bekertje water zou drinken. ...En...hup daar ging onze dappere dodo...Het bekertje ging naar binnen en wij mochten er even tussenuit. ( Ik helemaal blij: Tijmen en Ninthe allebei in hun eigen bedje thuis!) Als hij thuis niet zou drinken, moesten we de volgende ochtend weer terug.
Maar wat doet hij: beetje pasta eten, drinken en voetballen met opa! Je gaat je bijna afvragen of hij je in de maling zit te nemen in dat ziekenhuis.
Maar helaas.... Vandaag weer hetzelfde verhaal. Niks eten en met veel moeite drinkt ie wat op, en... het kwam er even later zo weer uit.
En dan zegt ie ook nog:'Sorry, mama, dat ik op de grond heb gespuugd..." Ach, kind toch, als spuug je me helemaal onder....
Maar toch wil hij fietsen. Samen met Belana langs het water gecrosst. Hij blijft met tijden maar gewoon energie houden en harstikke vrolijk. Heel verwarrend.
Maar toen hij vanavond weer zijn medicijnen uitspuugde, was het toch echt wel duidelijk...
Merlijn zei dat Tijmen van die holle ogen kreeg...was ik dus niet de enige die dat gezien had.
Dus nu ligt ie voor de verandering in het Lucas Andreas ziekenhuis waar hij vocht krijgt toegediend. In het VU was geen plek. En nu mag hij echt pas naar huis als hij in ieder geval weer zelf drinkt.
Van de prednison Tijmen is nu niet zoveel meer over (gelukkig).
Gevaarlijk is het allemaal niet, maar leuk is anders...
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
6 opmerkingen:
Lieve Familie,
Ik hoop dat Tijmen gauw weer naar huis mag, jeetje wat dat ventje en jullie allemaal mee moeten maken he, ik wens jullie allemaal heel veel sterkte en Tijmen je bent een kanjer hoor en je schilderij heeft een mooi plekje gekregen, fijne knuffel van Rita en Boefie, dag lieverd.
lieve mensen,
wat een ellende moeten jullie doormaken ik had zo iets anders voor jullie gehoopt.
ik hoop dat tijmen snel zich iets beter voelt zodat hij naar huis mag om daar verder aan te sterken.
lieve tijmen volgende week ben ik er niet maar daarna weer in het land en dan kom ik gauw weer eens op bezoek (zoals beloofd) dikke kus juf mirja
Hee lieve Tijmen,
Waarom nu geen BMX-kuur! Kon je lekker crossen....
Heel veel sterkte maar weer hoor! Veel liefs, Sanne
Waar haal je die energie vandaan Tijmen?!?! Ongelovelijk!!!
Maar voor je ouders is dat inderdaad verwarrend en slecht in te schatten hoe het "echt" met je gaat. Niet makkelijk allemaal.
Veel sterkte voor jullie allemaal en zet ´m op met drinken, Tijmen, zodat je snel met dit mooie weer naar buiten kan om te spelen!
Liefs,
Chantal.
Hey Mascha,
Ach ach wat een ellende toch wer, die arme Tijmen, die arme jullie. Hopelijk knapt hij snel weer een beetje op en houdt hij weer wat binnen! En mag hij weer mee naar huis. Hij laat wel merken dat hij het daar toch wel veeeeel meer naar zijn zin heeft he! En gelijk heeft ie!
Hele dikke kus, denk veel aan jullie, vresleijk veel beterschap weer!
xxx Marinke
Dag lieve Tijmen,
Hans en ik hopen dat je heel gauw weer uit het ziekenhuis komt en lekker in het zonnetje kunt spelen. Je bent een geweldig dapper kereltje. We zijn allen trots op jou maar ook op jouw mama en papa. Het is verdorie allemaal niet niks wat jullie doormaken.
Hele dikke pakkerd van tante Els
Een reactie posten