Eerste ziekenhuisopname

De eerste ziekenhuisopname zit erop! Afgelopen donderdag zijn we om 0.00 uur weer thuis gekomen.
En het was heel dubbel: Toen ik dinsdagochtend aankwam, trof ik merlijn en Tijmen behoorlijk overstuur in hun kamer. Tijmen had een ruggenprik chemo gekregen, maar dat was allemaal niet goed gegaan. Tijmen krijgt hiervoor dormicum, een vergeetmedicijn. Tijdens de prik is hij gewoon aanspreekbaar, maar achteraf zou hij alles weer vergeten zijn. Wat dus niet zo is. Als Tijmen het medicijn toegediend krijgt, wordt hij even heel lollig, maar zodra hij doorkrijgt wat er staat te gebeuren, raakt hij volledig in paniek. Hij wordt dan in de houdgreep genomen door een of twee zusters, omdat hij 'als een poesje' moet liggen. Z'n rug wordt dan heel bol getrokken. Dan prikt een arts met een enorme naald in z'n rug om in het hersenvocht chemo te kunnen spuiten.
Normaal gesproken is dit al echt geen lolletje om Tijmen zo overstuur in de houdgreep te zien liggen, maar nu was het volgens de arts 'onmenselijk'.
Tijmen raakte helemaal in paniek, de verpleegkundige was niet sterk genoeg om hem te houden en de co-assistent en de arts hebben zeven! keer in z'n rug lopen prikken omdat het niet lukte. Tijmen heeft zich zo druk geaakt dat hij allemaal puntbloedinkjes op zijn hoofd en in z'n nek had.
De arts liep weg uit de kamer en toen ze weer terug kwam, was er besloten dat Tijmen onder narcose zou gaan voor de ruggenprik. He, he, gelukkig!
Dus toen moest hij eerst nuchter worden en werd hij op het spoedprogramma geplaatst. Daarna verliep alles prima.

Dat was het drama. Maar wat het allemaal dubbel en dwars goedmaakte, was dat Lindsy en Fatma ook op de afdeling lagen. Ze lopen door Tijmens uitstel nu gelijk op schema en ook zij kwamen dus voor de eerste MTX kuur. Wat een lol! Op de gang hoorde ik Lindsy al schreeuwen dat ze even ging kijken of Tijmen thuis was. Ze hebben samen de hele afdeling op stelten gezet. Tijmen op de tractor en Lindsy op de fiets. Allebei met hun infuuspaal. Wat dus betekent dat de moeder van Lindsy en ik erachteraan moesten rennen met die paal. En dat vond Tijmen grappig. Te pas en te onpas racete hij weg en moest ik dus als een gek met infuuspaal met chemo achter hem aan rennen.

Ook mochten ze naar kinderstad. Daar staat een echte spijker waar je in kan racen. Helemaal te gek dus.

En gezellig was het ook! Danielle kwam langs en ook Ilja kwam op visite.

Verder kwam de arts vertellen dat ook zij vonden dat het beter is om Tijmen in het vervolg onder narcose te brengen als hij een ruggenprikchemo krijgt. Das mooi. Dat betekent dat we weer iets uitstel hebben bij de volgende opname; die is nu verschoven naar woensdagavond, maar wat maakt t uit?

Tijmen begint nu last te krijgen van zijn tandvlees. Dat gaat ontsteken, een bijwerking van deze kuur. Dat betekent dat ze niet meer willen eten, vanwege de pijn in hun mond. Dus vanochtend 10.00 uur zat Tijmen al aan de macaroni!
En bedankt voor de receptjes, hoe meer variatie hoe beter!