Vandaag was de dag van de beenmergpunctie. En wat een dag was het weer.
Gisteren kreeg Ninthe weer 40 graden koorts nadat zondag haar antibioticakuur was gestopt. Weer gelijk naar de dokter met twee kinderen waarvan een met een mondkapje en de ander met hoge koorts. De dokter vond dat Ninthe nu ook maar even bloed moest prikken. De koorts blijft nu wel lang aanhouden.
Maar hoe doe je zoiets praktisch gezien?
Opa en Oma zijn gekomen om op Nintje te passen en ik ben met Tijmen meegegaan. Om 9.00 uur moest Tijmen nuchter op 9b zijn. En toen begon het wachten op een plekje op de ok.
Ondertussen probeerde ik de kinderarts te spreken om voor Ninthe een afspraak te krijgen. Dat lukte, dus konden opa en oma aan het einde van de dag met Ninthe bloed gaan prikken.
Ondertussen wachten, wachten, wachten met een nuchtere Tijmen. Om kwart voor vier waren we aan de beurt.
Voordat we naar de OK konden, werd Tijmen aangeprikt in zijn porta cat zodat de narcose makkelijk ingespoten kan worden. Aangekomen in de OK zegt de anastecist dat Tijmen ook een ballonnetje mag opblazen om onder narcose te gaan. En gelijk drukt hij zo'n kapje op Tijmen zijn gezicht. Tijmen raakt helemaal in paniek en huilt, gilt om mij en slaat en schopt om zich heen. Die dokter blijft die kap maar op zijn gezicht drukken, terwijl twee anderen zijn lichaam in bedwang proberen te houden. Ik sta er in verbijstering bij te huilen.
Als Tijmen eindelijk in slaap valt, komt er een enorme woede in mij op en ik vraag waarom hij niet gewoon wat narcosespul in zijn porta cat heeft gespoten? Tijmen is er speciaal voor aangeprikt en normaal valt hij altijd lachend in slaap. Ik krijg helaas geen duidelijk antwoord.
Soms beginnen mijn zenuwen het een beetje te begeven.... Tijmen die op zo'n rot manier onder narcose gaat, Ninthe die met 40 graden koorts op de dagbehandeling zit om bloed te prikken...
Ik weet dat het allemaal wel goed komt en dat het allemaal veel erger kan. Maar nu zo vlak voor alle uitslagen, weet ik het even ook niet meer hoe ik met die spanning om moet gaan.....
Tijmen en Ninthe maken er gelukkig allemaal niet zo'n punt van. Morgen meer en hopelijk vrolijk nieuws!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
3 opmerkingen:
Jeetje mina, wat een hork van een arts en wat afschuwelijk dat je daar als ouder machteloos naar moet kijken. Zo'n behandeling heeft dit kind, wat al zo veel heeft meegemaakt, niet verdiend. En dan hebben jullie nog een zieke Ninthe. Het is wel erg veel allemaal.Ook voor superouders als jullie is er een keer een maximum aan wat je kunt verwerken. Heel veel lieve knuffels voor jullie vieren.
Lieve fam. Ik zou het er toch nog over hebben hoor, wat een man zeg, vreselijk en Tijmen moet nog zo vaak, begrijp heel goed dat jullie er een keer doorheen zitten zeg, hoop dat het met Ninthe gauw beter gaat en dat Tijmen er niets aan overhoud, (zou bijna gaan vloeken)
Sorry hoor, heel veel sterkte jullie 4tjes , dikke kusss en fijne knuff van Rita en Boefie
Nouw zeg.. dat is echt belachelijk hoe ze met Tijmen om zijn gegaan! Als jullie het op kunnen brengen zou ik het zeker weer aankaarten. Al is het alleen maar om een tweede keer te voorkomen..
Volstrekt logisch dat jullie grens een keer bereikt is. Gooi het eruit zou ik zeggen en dan is zo'n mafkees van een arts misschien een perfect doelwit voor jullie boosheid/machteloosheid..
Enorm veel sterkte en succes! Groetjes!
Een reactie posten