Precies een maand na de diagnose...
Vandaag had je een rotdag. s' Ochtends stond je al op met pijn in je botten en wilde je niet naar het ziekenhuis voor die 'stomme chemo'. Toch nog opgewekt met papa op pad gegaan. Wat ben je toch stoer! Vandaag kreeg je alleen asparginase toegediend ( een van de vele soorten chemo). Eenmaal weer thuis kwam de pijn in je botten weer terug en kon je niet meer lopen of zitten. Je ligt op de bank, maar je kan je draai niet vinden. Je wilt dat ik bij je kom zitten. En even later breek je. Je huilde maar en huilde maar dat die rotpijn uit je botten weg moest gaan. Ik heb het ziekenhuis gebeld en aan de dokter uitgelegd wat je klachten waren. Waarschijnlijk is het een bijwerking ergens van. De dokter kan niet direct een antwoord geven.
Ik moet je van de arts een grote hoeveelheid paracetamol geven tegen de pijn. Is het over een uur niet over, moet je opgenomen worden. Van de paracetamol wordt je rustig en je valt in slaap.
En als ik je wakker maak voor een bord bami ( Joepi heb je dat voor me gemaakt? Dat is me lievelings!!! Heel erg bedankt mama!) valt het je gelijk op dat de pijn weg is. Geen botpijn meer en tadaaaaa vrolijke Tijmen is er weer!
En dan lijkt die vreselijke middag weer vergeten...
Totdat ik s'avonds even tijd heb om na te denken...en och lieve schat wat dringt het dan tot me door hoe erg ik het allemaal voor je vindt...Waar zijn we in hemelsnaam in beland? En wat staat ons nog allemaal te wachten? Ik maak me zo'n zorgen...
Als je maar weet, dat ik er alles, maar dan ook alles aan zal doen om er ondanks alle narigheid, toch een mooie tijd van te maken... Met veel vrolijkheid en feestjes! Want dat is altijd al ons motto geweest he lieve Tijmen: Wij plukken de dag!!!!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
11 opmerkingen:
Dapper hoor papa en mama!
Krijg er tranen van in mijn ogen!
Hou je taai met veel vrolijkheid en feestjes!
Chantal.
Hoi, Lieverds.
Wat doet dit pijn!!!
Ook wij zullen er alles aan doen om deze rottijd (waar hebben we dat aan verdiend?) een beetje voor jullie te verzachten.
Als het weer straks een beetje meewerkt zetten we de caravan bij Bloemendaal aan zee neer en dan kunnen we daar, als jij je een beetje goed voelt, lekker spelen!
Houd de moed erin, alles komt goed!
he lieverd,
wat vervelend voor jou echt niet leuk meer he!
ik denk aan jullie en lees trouw alle berichtjes, heb veel respect en ontzag voor jullie ongelovelijke kracht.
veel liefs juf mirja
Hoi Lieverds,
Vreselijk, ik ben er kapot van , zou willen dat ik wat kon overnemen, lieve Tijmen hou je taai,Mascha en Merlijn, ik denk iedere dag aan jullie gezinnetje, volhouden he lieverds, dikke kus en fijne knuffel Rita
Dag Schatten,
Het is ook allemaal zo hartverscheurend en wij hebben zo ontzettend veel bewondering voor jullie vieren. Ik brand vaak op mijn werk een kaarsje voor Tijmen maar na dit laatste bericht, heb ik de behoefte om de hele voorraad in Gouda aan te steken. Als de tantes wat kunnen doen.....we staan voor jullie klaar.
Geeft de grote kanjer een dikke knuffel van tante Els en tante Jos
haai lieve schatteboutjes!!
wat een kippevelverhaal..ben erg blij dat de pijn in de botten weer weg zijn gegaan. Erg knap om die positieve instelling te hebben en inderdaad...elke dag weer een klein feestje van te maken...een dag niet gelachen, blablabla
vandaar deze liefdevolle grote dikke vriendlijke glimlach van mij voor jullie!!!
Toppers!!!!
Houd de moed erin!
x anoek
Hey Tijmen, Mascha, Merlijn & Ninthe,
Ik kan wel janken!! Wat verschrikkelijk die pijn, ik voelde het helemaal mee.
Wij denken elke dag aan jullie en in gedachten speelt Guinevere elke dag met je Tijmen!!! We komen gauw weer een keertje bij je spelen!!
Lieve Mascha en Merlijn,
Wat zijn jullie sterk!! Jullie verdienen echt alle respect!! En dikke vette pluim voor jullie!!
Veel sterkte en maak er maar een hoop feestjes van.
Liefs Daniel, Naomi & Guinevere
Dikke kus!!!
oh Mascha,
wat heb ik vreselijk met je te doen!!!!! Ik denk echt heel veel aan je.
vreselijk veel sterkte met alles,
heel veel liefs van Marinke
Valt niet mee om de dag te plukken met zo veel pijn... Fantastisch hoe jullie met z'n allen proberen er het beste van te maken. Ik heb bewondering voor de manier hoe jullie hier mee omgaan, en voor Tijmen dat hij de pijn af en toe kan vergeten en weer gewoon... Tijmen is. Wat een intense tijd. Door deze blog besef ik een beetje wat jullie doorstaan, elke dag weer - ook de dagen dat er geen blog is... Ik leef met jullie mee. Ik hoop dat de pijn weg blijft en dat jullie met z'n allen de dagen kunnen blijven plukken!
Walter
Lieve Tijmen,
Ik vind het zo erg voor je dat je zoveel pijn hebt en lees dit verhaal dan ook met tranen in mijn ogen. Ook vind ik het heel erg vervelend dat ik zover bij je vandaan ben en dat ik je niet kan helpen. Als er ook maar iets was dat ik voor je kon doen… Aankomende zaterdag ben ik gelukkig in de gelegenheid om je op te zoeken en dan maken wij er een mooie dag van! Jij bent een supersterk ventje en ik weet zeker dat jij erdoor komt. Wij hebben samen zoveel plannen gemaakt en die gaan wij allemaal uitvoeren! Daar ben ik 100% van overtuigd!
Groetjes, een dikke knuffel en tot zaterdag,
Ome Richard
P.S. Mascha, Merlijn en Ninthe: Wat zou Tijmen kunnen zonder jullie fantastische ondersteuning? Ik heb zo ontzettend veel respect voor jullie. Volhouden en dan komt het uiteindelijk allemaal goed. Ik hou van jullie!
Een reactie posten