grote schrik...

Afgelopen woensdag is Tijmen voor de vierde MTX kuur opgenomen. Hij is s'avonds aangeprikt in zijn porta cat om eerst goed door te spoelen, voordat op donderdag de chemo er in kon. Dat is de standaard procedure bij deze kuur. ( Ter bescherming van zijn lever en nieren.)

Donderdag is alles prima verlopen met de narcose en de ruggenprik.
Daarna moest Tijmen vier uur plat liggen. De chemo werd aangesloten en terwijl Tijmen plat lag in zijn bed, had ik mooi even de tijd om wat met een medewerker daar te bespreken.
Ik zat voor de deur van onze kamer toen ik Tijmen heel zachtjes 'mama' hoorde zeggen. Dat vond ik raar en ben gelijk gaan kijken. Tijmen lag stil te huilen in zijn bed, omdat zijn naaldje (van de porta cat) zo'n pijn deed. Ik keek en zag zo alle chemo uit zijn porta cat lopen.
Ik had al eens eerder op de bijsluiterkaarten gelezen dat chemo absoluut niet op de huid mag komen (laat staan eronder...) dus ik wist dat het wel eens foute boel kon zijn. Ik ben naar die medewerker gerend en heb gezegd dat ze gelijk hulp moest halen, dat het niet goed was. Ik ben weer naar Tijmen gegaan. Ik zag dat zijn borst gigantisch aan het opzwellen was en hij kreeg razendsnel een heel raar soort uitslag op zijn borst, buik en hoofd. Tijmen huilde van de pijn.
Gelukkig kwam de zaalarts snel en bekeek hem. Voor ik het wist stond de hele kamer vol met artsen en zelfs de chef de clinic kwam kijken.

Ik keek naar Tijmen en sprak hem moed in, maar ik was zo bang... Ik was zo verschrikkelijk bang dat het echt niet goed was, wat er gebeurde...
Als laatste kwam dokter Peek binnen, onze kinderoncoloog en zei vertelde wat iedereen moest doen. Naald er onmiddelijk uit, chemo verwijderen van huid, kleding, nieuwe grote naald er gelijk weer in, want de kuur kon niet gestopt worden en... nee, het is niet gevaarlijk. Pffffff.............

Later kwam iedereen een voor een even binnen en vertelden hoe geschrokken hun ook waren. En wat bleek: was het gebeurd bij elke andere chemo die Tijmen krijgt, was de situatie levensgevaarlijk geweest. Maar alleen bij deze chemo niet. En omdat het eigenlijk nooit gebeurt dat een naald los schiet, wisten zij dat op dat moment ook niet. Dokter Peek is direct informatie gaan zoeken over hoe te handelen en kwam er dus achter dat precies deze chemo niet schadelijk is onder zijn huid. Hoe is het mogelijk, wat een geluk!

Tijmen mocht met zijn ene cup D nog even op foto. Voor de dokters om van te leren. Tijmen glimlachte alweer, als een boer met kiespijn, maar toch... En we lachten samen om zijn ene tiet.
Het klinkt misschien heel stom, maar bij mij wil die schrik nog steeds niet uit mijn lijf. s Avonds onder de douche staan te huilen...Ik vind het allemaal zo spannend... Morgen maar eens flink met Ninthe gaan shoppen denk ik...;-) Dat ontspant.

Verder nog een gesprek gehad met dokter Peek over het nieuwe protocol. Duidelijk is dat de aankomende tijd pittig gaat worden.
We zullen voor Tijmen een oplossing moeten gaan vinden voor school. Het blijkt dat de klassen te vol zitten en dat de hygiene maatregelen niet -kunnen- worden uitgevoerd. Dokter Peek was daar heel duidelijk in dat het voor Tijmen heel belangrijk is dat dit consequent gebeurt.
Gelukkig is het vakantie en kunnen we daar rustig over na gaan denken.

Maar goed...vooralsnog hoop ik dat Tijmen morgenavond weer thuis komt en dan kunnen we hopelijk gewoon weer verder lol maken, spelen en wie weet, een weekje vakantie!
En dan zitten de MTX-opnames erop!!!!!!